Mark Rutte (clichémannetje tenslotte) had vorig jaar een lekker beeld te pakken met zijn uitspraak dat de overheid geen geluksmachine is. Dat beeld nemen Cretien van Campen en Jeroen Boelhouwer over in de bijdrage vandaag op Sociale Vraagstukken, waarmee ze hun SCP-bundel ‘Sturen op Geluk’ presenteren. Lees de rest van dit artikel »

Advertenties

Gisteren vertoonde De Balie Cinema de film The Kingdom of Survival. Ik leidde die in met deze column. Dagdromers, dat zijn we. Lees de rest van dit artikel »

Mijn vorige post eindigde met een vraag.

“Dat stemming meer en meer een indicator van het welvaren van een samenleving wordt, in plaats van het aantal kinderen dat beter is opgeleid dan hun ouders, de dalende sterftecijfers of de export. Is dat op zich niet een indicator van welvaart?”

Dimitri Tokmetzis van Sargasso daagde me uit om er antwoord op te geven.

Welnu. Ik denk van wel.

Lees de rest van dit artikel »

Twitter is een medium van duidelijke emoties. De lengte van de berichten maakt nuance onmogelijk en dat zorgt voor lekker heldere boodschappen. Lees de rest van dit artikel »

In commentaar op de consumptiemaatschappij wordt de hedendaagse mens nogal eens beschreven als een kind. Ongeduldig. Uit op directe behoeftenbevrediging. Snel verveeld. Lees de rest van dit artikel »

Wereldverbetering verandert door internet. De kern van dat nieuwe activisme is de notie dat je iets kunt doen, om de wereld te verbeteren, in plaats van geld storten en de krant lezen. Waar komt dat verlangen naar actie eigenlijk vandaan? Lees de rest van dit artikel »

Daniel Everett vertrok naar de Amazone, om de indianen van de Pirahã-stam te kerstenen. Toen hij hun taal had leren spreken en vertelde over Jezus, vroegen de Pirahã of Everett hem in het echt gezien had. Ze barstten in lachen uit, toen bleek dat dat niet het geval was. Lees de rest van dit artikel »

Een echte rant in de Volkskrant van gisteren. Generatie Y-er Rutger Bregman neemt zijn generatiegenoten en zijn ouders op de korrel. De eersten zeuren teveel en de laatsten hebben hem slecht opgevoed. Mooi is zijn opsomming van aanwijzingen dat Nederland ‘gelukt’ is. Wonderlijk de vaststelling dat de crisis een kwestie van perspectief is. Jammer is zijn eigen perspectief: het lijkt haast of hij denkt dat al zijn generatiegenoten hoog opgeleid zijn en heel Nederland de Volkskrant leest. Je ouders voor de voeten werpen dat ze je verkeerd hebben opgevoed is ronduit oenig, voor een volwassen man. Die fijn kan schrijven, dat dan wel weer. Er zijn ook reacties.

Vroeger, in de tweede helft van de negentiende eeuw, was ‘vertroetelen’ een van de ergste dingen die je een kind kon aandoen – je bedierf het immers, met een teveel aan aandacht en cadeaus. Wij vinden vertroetelen een onschuldige bezigheid; een kind blootstellen aan bedervende overvloed heet bij ons inmiddels verwennen. Er zijn aanwijzingen dat de waarschuwende werking van het woord verwend ook aan het slijten is. Een voorbeeld daarvan is het boek Het verwende kind-syndroom, van onderwijsadviseur Willem de Jong. Lees de rest van dit artikel »

Op het Spui stond een kas. Een kleine – een praattafel met plaats voor vier, twintig stoeltjes publiek plus een platenspeler die Boudewijn de Groot en Lotte Lenya speelde. Lees de rest van dit artikel »