Twitter is een medium van duidelijke emoties. De lengte van de berichten maakt nuance onmogelijk en dat zorgt voor lekker heldere boodschappen. Onderzoekers maken daar gebruik van: door grootscheeps de gebruikte woorden in tweets te analyseren bepalen ze het totaalhumeur van de gebruikers. In Groot Brittannië leidt de Universiteit van Bristol er inmiddels de stemming van het land  uit af. Die bestaat uit een cocktail van vier emoties: plezier, angst, woede en verdriet. Die mix kan zelfs op regionale schaal vastgesteld worden. De riots van 2011 zijn duidelijk afgetekend, met name in de toename van angst.

Jammer dat Twitter en de analytische trucs van de onderzoekers uit Bristol er voor de crisis nog niet waren. Dat had interessante stof opgeleverd voor het vraagstuk wat  welvaart doet met mensen. Daar kun je tegenin brengen dat het percentage ontevredenen in ieder geval in Nederland redelijk gelijk blijft, wat de stand van het land ook is – een wonderlijk verschijnsel dat het SCP jaar na jaar weer vaststelt. En waarvoor zelfs Paul Schnabel geen verklaring heeft.

Dat stemming meer en meer een indicator van het welvaren van een samenleving wordt, in plaats van het aantal kinderen dat beter is opgeleid dan hun ouders, de dalende sterftecijfers of de export. Is dat op zich niet een indicator van welvaart?

Advertenties