In commentaar op de consumptiemaatschappij wordt de hedendaagse mens nogal eens beschreven als een kind. Ongeduldig. Uit op directe behoeftenbevrediging. Snel verveeld. De suggestie is dat de consumptiemaatschappij die kindsheid gebruikt en stimuleert, door voortdurend instant gratification te bieden. Zo maakt ze haar leden afhankelijk. In de praktijk, in het dagelijks consumptieleven, is wachten echter onlosmakelijk verbonden met consumeren. De rij voor de nieuwe Apple store op het Leidseplein is een belevenis op zichzelf. In drommen door de Bijenkorf als die opruimt idem.

Arin Fishkin is een Amerikaanse fotografe en ontwerper. Ze ging naar Disneyland en fotografeerde het wachten. ‘The Waiting Is the Hardest Part. Delayed Gratification in the Happiest Place on Earth’, heet haar prachtige foto-essay.

Directe behoeftenbevrediging is de belofte, uitstel ervan de realiteit. Dat is vast opzet.

Advertenties